2 Kas 2013

Ağlanacak halimize gülüyoruz!


Dün iş yerinden birkaç arkadaş video kaydı almak için Kadıköy'e gitti. Olayın amacı, halka "İstanbul'un en büyük sorunu nedir?" diye sorup, düşüncelerini öğrenmek. 

Günün gecesinde, videoların bir kısım deşifrelerini ben yaptım. Öncelikle şunu diyebilirim ki burada yaşayan ya da yaşamayan herkes için öncelikli sorun trafik

Üçer dakikalık videolar yer yer güldürücü, yer yer düşündürücüydü. Sonra dedim ki "Ağlanacak halimize gülüyoruz!"
***
Ezberci eğitim yerine ifadeci eğitim verselerdi kendimizi ifade etmeyi, cümleyi kurmayı öğrenirdik en azından. Üniversite öğrencileri bile düşünmüyor. "Bir şeylerin mücadelesini veriyoruz." diyorlar ama tam olarak ne yaptıklarının onlar da farkında değil. Evet! İçten gelerek, bir şeyleri arzulayarak savaşlarını veriyorlar ama konformist hayatın rahatlığından olsa gerek bazı şeyleri de eksik yapıyorlar. Yeterince okumuyorlar, yeterince tartışmıyorlar. 

Videolardaki öğrencilerin en büyük sorunu, bence kendilerini ifade edememeleriydi. Cümlelerin sonunu getiremiyorlar, aynı kelimeleri tekrar edip duruyorlar. Elbette, kamera görünce heyecanlanmış olabilirler. Ama bir şeyin girişini yapıp sonunu getirememenin heyecanla pek alakalı olduğunu sanmıyorum. 

Eğitim sistemi içler acısı. Okulu gidip gelmekle, sınavlardan yüz puanı çakmakla da bu işler olmaz. Sistem, bize iyi eğitim olanaklarını sağlıyormuş gibi gösterip aslında okumuş cahil bir toplum yaratmaya çalışıyor. 
***
Sevgili halk ise geçim derdine düşmüş. Karnını doyurmanın, kirasını ödeyebilmenin derdinde. Kim gelmiş, kim ne yapmış umurlarında değil. İnançları kalmamış. Ezilmiş, sömürülmüş. Stockholm sendromunu yaşıyorlar gibi konuşsalar da kızamıyorsun ki onlara. Çünkü kızılacak onlar değil; onların zayıflıklarını kullananlar ve bu kullananlara izin verenler.

Aslında günün sonunda olayı en güzel belirten Çiçekçi Abla olmuş: "İstanbul bizi sikiyor, biz çekiyoruz!"

Not: Sevgili annem her zaman der: "Bir insan heyecanlansa da adını unutur mu hiç?"
photo by

Yorum Gönder