30 Ara 2011

Machiavelli ve Din

"Macihiavelli, dünyevi kurum olarak ele aldığı dine insani bir köken yükler. Dinleri yaratanlar peygamberler ya da krallardır. Bir dinin başarısı, onu yaratan kişiyle, onun virtu'su ve gücüyle doğrudan bağlantılıdır. "Silahsız peygamberler kaçınılmaz olarak başarısızlığa mahkumdurlar"
"Tanrı korkusunun 'halkı iyi kılmada ve birlik içinde tutmada' çok önemli bir işlevi yerine getirdiği belirtilir. Halkın yasalara, dolaysıyla siyasal iktidara boyun eğmesini ve ülkede düzenin sürmesini sağlayan em güçlü duygular dinsel duygulardır..... Bu inancı zedeleyecek hiçbir şeye izin verilmemesi gerekir. Bir prens dindar olmasa bile dindarmış gibi gözükmelidir. Ayrıca dinin saflığı, ilkeleri, ritüelleri olduğu gibi korunmalıdır ve dini güçlendiren her şey, mucizeler ya da hurafeler gibi yanlış oldukları bilinse bile, kutsal olarak kabul edilmelidir."
Farz edelim dinler gökten inmedi. Birileri bunları toplumu bir arada tutmak için yarattı. Plan zekice değil ama oluşturmak için çok kafa yorulduğu belli. Ben elime yüzüme bulaştırırım herhalde. Bu saatten sonra gerek de yok?! 

Böyle olsa da...

Aslında mantıksız değil, gerekli de. Ah, bunları kabul etmek hoşuma gitmiyor! İnsanları kandırmak, salak yerine koymak gibi, onların bakışından tabi. (Farz ediyoruz tabi) Gerçi onlar da haklı be hacı! Kalabalıklaşan nüfusu görüyorlar, iktidardalar... Toplumun iyiliği, düzeni için her şey be! Ne desem ki aşağı tükürsem sakal, yukarı tükürsem bıyık. Realist açıdan bazı şeyler kaçınılmaz geliyor. Gönlüm de bunu kabul etmiyor. 

Sanırım nereden gelirse gelsin kabul edemeyeceğim.
Dostluklar

kaynak: Ağaoğulları, Mehmet Ali, Tanrı Devletinden Kral Devlete, sf: 204-206
Yorum Gönder