11 Nis 2011

Soyadlar ve Ruhlar


Bitti… Sonlandı her şey. Bunun için miydi? Neden acı ya da mutluluk hissetmiyorum? Sabah kalktım ve öylesine dolandım adım hesabı odamda. Oysa o gün bugünmüş. Salakça bir ruh haline büründüğümü hissettim. “Demek ki genelde böyleyim” diye düşündüm. Tüm olaylardan sonra değişen ne oluyor biliyor musunuz? Diye sordum kendime aynın karşısında. Soyadlar ve ruhlar… Tüm geriye kalan şeyler aynen devam ediyor.

Haberi duyduktan sonra bir sigara yakmaya karar vermiştim. Aslında bugünü bekliyordum aylarca. Ne yapacağıma bile karar vermiştim. İçicektim herkesin yaptığı gibi… Deli gibi hem de… Ama bugünün o gün olduğunu bilmiyordum. Bu kadar çabuk beklemiyordum. Belki de kafamda büyüttüğüm kadar hiç olmayacakmış gibi düşlüyordum.

Param yoktu, sınavlarım vardı. Düşündüğüm gibi gitmedi. Ve sadece pakette kalan son iki sıgaradan birini aldım iki parmağım arasına. Çakmağı yaktım, yavaşça ağzımı yaklaştırırken vazgeçtim. İkisini de yanyana kenara koydum. Altıma pantolonumu geçirdim. Ve boktan hayatıma geri döndüm. Ne acı çekiyordum ne de mutluluk… 
Yorum Gönder